Siðmennt

Málsvari manngildisstefnu og frjálsar hugsunar.

Siðmennt - félag siðrænna húmanista á Íslandi, var stofnað 1990. Félagið er málsvari manngildisstefnu (húmanisma) og frjálsrar hugsunar, óháð trúarsetningum, og stendur fyrir veraldlegum athöfnum.

Meira um Siðmennt

Það er mikilvægt að eiga val.

Frá árinu 1989 hefur Siðmennt staðið fyrir borgaralegum fermingum.

Mörg ungmenni á fermingaraldri eru ekki reiðubúin til að vinna trúarheit. Sum eru annarrar trúar eða trúa á guð á sinn hátt og önnur eru ekki trúuð. Fyrir þau ungmenni er borgaraleg ferming góður kostur.

Nánari upplýsingar um borgaralega fermingu

Fallegar veraldlegar eða húmanískar nafngjafarathafnir.

Siðmennt býður uppá uppá þjónustu athafnarstjóra við fallegar veraldlegar eða húmanískar nafngjafarathafnir til þess að gefa barni formlega nafn og fagna þeirri merku ákvörðun í lífi þess og fjölskyldunnar.

Meira um veraldlega nafngjöf

Siðmennt leiðir pör saman til giftingar óháð kynhneigð eða lífsskoðun.

Veraldleg/húmanísk gifting fer fram til að fagna því að par (óháð kynhneigð) vill opinbera heit sín til hvors annars á formlegan og hátíðlegan máta fyrir framan fjölskyldu sína og vini.

Nánar um veraldlega giftingu

Til að minnast látins ættingja eða vinar á virðulegan máta.

Veraldleg útför fer fram til að minnast á formlegan og virðulegan máta látins ættingja eða vinar rétt eins og þær trúarlegu, en munurinn er sá að í veraldlegri athöfn fer ekki fram lestur trúarlegra ritninga, bænalestur eða sálmasöngur.

Meira um veraldlega útför

Stjórnvöld eiga að vera hlutlaus og óháð trúarbrögðum.

Stjórnvöld eiga að tryggja frelsi einstaklinga og vernda rétt þeirra til að lifa samkvæmt þeim lífsskoðunum sem þeir sjálfir kjósa. Stjórnvöld eiga að vera hlutlaus, óháð trúarbrögðum og eiga ekki að hygla ákveðnum lífsskoðunum umfram önnur.

Meira um áherslur Siðmenntar í trúfrelsismálum

Taktu þátt í starfsemi Siðmenntar!

Siðmennt fagnar nýjum félögum. Til viðbótar við hinn félagslega ávinning að því að vera félagi í Siðmennt fá félagar afslátt af athafnaþjónustu félagsins.

Stjórn félagsins svarar öllum skriflegum erindum félagsmanna og aðstoðar eftir bestu getu og aðstöðu.

Hafðu samband

Logo_large

Logo_largeNú eru 773 félagar skráðir í Siðmennt, þar af 630 hjá Þjóðskrá. Mikil aukning hefur verið á félögum síðan Siðmennt hlaut skráningu sem lífsskoðunarfélag 3. maí 2013. Við upphaf árs 2013 voru skráðir félagsmenn rétt rúmlega 300.

Stjórn Siðmenntar vill þakka þeim sem hafa skráð sig fyrir veittan stuðning og hvetur aðra sem vilja styðja stefnu og þjónustu félagsins til að skrá sig og taka virkan þátt í félaginu. 

Starfsemi Siðmenntar í hnotskurn

Veraldlegt lífsskoðunarfélag
Siðmennt – félag siðrænna húmanista á Íslandi, var stofnað 1990. Félagið er veraldlegt lífsskoðunarfélag, málsvari manngildisstefnu (húmanisma) og frjálsrar hugsunar, óháð trúarsetningum.

Nánar um Siðmennt
http://sidmennt.is/yfirlit-sidmennt/

Veraldlegar/húmanískar athafnir
Siðmennt býður upp á veraldlegar athafnir við mikilvæg tímamót lífsins. Er hér átt við nafngjafir, giftingar, útfarir og fermingar.  Athafnir Siðmenntar eru  ekki byggðar á trúarlegum forsendum og þær fela ekki heldur í sér neinar hugmyndafræðilegar játningar af neinu tagi. Allir geta nýtt sér þjónustu Siðmenntar, líka þeir sem eru trúaðir og/eða tilheyra trúfélögum, ef þeir af einhverjum ástæðum óska eftir því að halda veraldlega athöfn. Fólk þarf ekki að vera skráð í Siðmennt til að nýta sér þjónustu félagsins og það þarf varla að ítreka að Siðmennt fer ekki í manngreinarálit þegar kemur að kynhneigð eða öðrum sérkennum.

Nánar um athafnaþjónustu Siðmenntar
http://sidmennt.is/veraldlegar-athafnir/um-athafnathjonustu-sidmenntar/

Trúfrelsi og veraldlegt samfélag
Siðmennt styður fullt trúfrelsi á Íslandi og hvetur því til aðskilnaðar ríkis og kirkju og mælir gegn öllum beinum afskiptum hins opinbera af trú- og lífsskoðunum einstaklinga.

Siðmennt telur að stjórnvöld eigi að tryggja frelsi einstaklinga og vernda rétt þeirra til að lifa samkvæmt þeim lífsskoðunum sem þeir sjálfir kjósa. Siðmennt telur því að stjórnvöld eiga að vera hlutlaus, óháð trúarbrögðum og eigi ekki að hygla ákveðnum lífsskoðunum umfram öðrum. Siðmennt vill því meðal annars að ríki og kirkja verði aðskilin að fullu.

Nánar um trúfrelsi á vefsíðu Siðmenntar
http://sidmennt.is/trufrelsi/

_________

Nánari upplýsingar veitir Sigurður Hólm Gunnarsson – stjórnarmaður í Siðmennt
Sími: 898-7585. Netfang: siggi@sidmennt.is

773 nú skráðir í Siðmennt! Fjöldi félagsmanna meira en tvöfaldast á tæpu ári (PDF)

fermingarskjöl 2012

Tvöföldun aðsóknar á 5 árum og þreföldun á 10 árum

Fjöldi skráninga í borgaralega fermingu Siðmenntar hefur aldrei verið meiri! Nú eru 300 ungmenni skráð en 209 fermdust borgaralega árið 2013 og 214 árið áður. Það er  44% aukning á milli ára. Nú kjósa 7.3% ungmenna á fermingaraldri námskeið og athöfn félagsins.

 Á þeim 25 árum sem Siðmennt hefur boðið borgaralega fermingu sem valkost ungmenna, hafa vinsældir hennar aukist stöðugt. Það var árið 1989 sem fyrsta athöfnin fór fram á vegum Siðmenntar og voru 16 ungmenni í fyrsta árganginum. Fjölgunin hefur verið stöðug síðan þá.  Á árunum 1997 til 2002 var fjöldinn í kringum 60 en tók stökk upp í 90 til 120 á árunum 2003 til 2009.  Frá árinu 2010 tóku við stærri stökk milli ára þar til fjöldinn stóð í um 212 síðustu tvö ár.  Þetta ár sker sig svo alveg úr. Það lætur nærri að kalla aukninguna í ár ofurstökk því að fjölgunin (91 barn) er á við allan hópinn árið 2005 (93 börn) og hefur fjöldinn meira en þrefaldast frá þeim tíma (sjá stöplarit í fullri stærð).

Vegna aukins fjölda á árinu 2014 verða samtals 9 athafnir á 6 stöðum á landinu: þrjár í Reykjavík, tvær í Kópavogi og ein á Akureyri, Fljótsdalshéraði, Suðurlandi og á Höfn í Hornafirði. Ellefu námskeiðshópar eru í gangi (í Reykjavík, á Akureyri og á Selfossi).

fjoldi-graf-2014

Fermingarbörn á vegum Siðmenntar sækja vandað námskeið þar sem þau undirbúa það að verða fullorðin með öllum þeim réttindum og skyldum sem því fylgja. Á undirbúningsnámskeiðinu er það talinn kostur hversu ólíkir þátttakendur eru þegar kemur að lífsafstöðu þeirra og skoðunum, enda hefur það margoft sannast á námskeiðunum að þrátt fyrir ólíkan bakgrunn og mismunandi skoðanir hafa þátttakendur vel getað rökrætt og átt samskipti á jákvæðan og uppbyggilegan hátt.

Á námskeiðinu eru umfjöllunarefnin fjölbreytt, t.d. samskipti unglinga og fullorðinna, fjölskyldan, siðfræði, gagnrýnin hugsun, mismunandi lífsviðhorf, frelsi, ábyrgð, hamingja, gleði, sorg, samskipti, mannréttindi og réttindi unglinga, jafnrétti, siðfræði, efahyggja og trúarheimspeki, barátta fyrir friði, samskipti kynjanna, umhverfismál, fordómar, tilfinningar, sorgarviðbrögð og fleira. Foreldrum / forráðamönnum fermingarbarnanna er síðan boðið að koma í eina kennslustund undir lok námskeiðs. Umsjónarmaður námskeiðanna er Jóhann Björnsson, kennari og heimspekingur.

Nánari upplýsingar gefur Bjarni Jónsson, varaformaður Siðmenntar:
s: 896 8101
tölvupóstfang bjarni@sidmennt.is

Fréttatilkynning_300 skráðir í borgaralega fermingu 2014 (PDF)

bilde

Jólahugvekja húmanistans

Hugvekja á útvarpsstöðinni X 97,7 24. desember 2013

Jóhann BjörnssonTil hvers eru jólin? Fyrir nokkrum dögum kom upp í heimspekitíma hjá unglingum þessi spurning: til hvers eru jólin? Þetta er athyglisverð spurning og eftir að hún kom upp varð ég forvitinn að vita hvernig unga fólkið myndi svara henni. Margoft hefur maður heyrt fólk segja að jólin séu haldin til þess að fagna fæðingu Jesú Krist og að það sé allt og sumt.

Það ber líklega merki um að tímarnir séu að breytast í samfélagi okkar að svör unglinganna voru allfjölbreytt. Jólin eru til þess að halda upp á afmæli Jesú sagði einn, jólin eru til þess að halda upp á það að nú er daginn tekið að lengja á ný, sólin hækkar á lofti sagði annar, jólin eru til þess að hafa það huggulegt og njóta þess að vera í fríi, jólin eru til þess að vera með fjölskyldu og vinum, jólin eru til þess að gefa og þiggja gjafir og jólin eru til þess að borða góðan mat.

Þetta eru nokkur dæmi um  það hvernig unga fólkið svaraði spurningunni til hvers eru jólin?

Það má svo sannarlega segja að allir hafi haft rétt fyrir sér. Það er enginn einn sem hefur einkaleyfi á jólunum og það er enginn einn sem getur sagt hvert tilefni hátíðarhaldanna sé. Jólin eru nefnilega gömul  hátíð og það er svo skemmtilegt við jólin að ýmsir siðir mætast á þessum árstíma, siðir sem eru fólki mikilvægir.  Er það ekki alveg jafnmikilvægt að fagna því að nú er tekur daginn að lengja og að fagna fæðingu Jesú? Er það ekki líka mikilvægt að vera með vinum, borða góðan mat, gefa og þiggja gjafir? Allt er þetta eitthvað sem skiptir fólk máli og gefur lífinu tilgang og gleði og ástæða er til að fagna á jólunum.

Jú allt gefur þetta lífi fólks gildi og tilgang. Og hvers vegna ættum við þá að halda því fram að jólin séu frekar til eins en ekki annars?

Í fjölbreyttu samfélagi, samfélagi sem oft er kallað fjölmenningarlegt mætist mismunandi lífstíll og afstaða til lífsins. Svör unga fólksins hér að framan ber merki fjölmenningarinnar. Það tilgreindi mismunandi afstöðu til jólanna og það sem meira er, það var engin tilraun gerð til þess að álíta einn hafa réttara fyrir sér en annan. Ef nágranni minn einn heldur jólin til þess að fagna fæðingu Jesú þá er það að sjálfsögðu hið besta mál og ef annar heldur jólin til þess að borða góðan mat og slappa af þá er það líka gott mál. Og ef sá þriðji heldur jólin til þess að njóta þess að vera í fríi og í samvistum við vini og fjölskyldu þá er það einnig hið besta mál.

Í fjölmenningarlegu samfélagi berum við ekki bara virðingu fyrir því að fólk er ólíkt, heldur fögnum við margbreytileikanum og sjáum hvernig hann getur auðgað menningu okkar. Við þurfum ekki að fara í stríð þó fólk velji sér aðrar leiðir í lífinu en maður sjálfur.

Alltof of oft hefur fólk barist vegna þess eins að það aðhyllist ólíka siði og trúarbrögð. Alltof oft hefur fólk látið guð sem svo enginn veit hvort er til stýra gjörðum sínum til ills, í stað þess að horfa á það sem sameinar fólk. Það sem sameinar okkur er það að við erum manneskjur, það sem á að sameina okkur er að við erum ólík og megum vera það. Það er hluti mennskunnar.

Það væri ekki gott ef allir væru eins. Óskaplega væri það leiðinlegt líf ef allir væru eins. Ef allir, þessir 7 milljarðar manna sem búa á jörðinni væru alveg nákvæmlega eins.

Því miður gera sér ekki allir grein fyrir því hvernig margbreytileiki mannlífsins getur auðgað samfélag okkar og menningu. Alltof margir geta ekki sætt sig við það að fólk er misjafnt. Til þess er krafan um að allir séu eins allt of sterk. Þessi krafa um einsleitt samfélag kemur fram í frösum og upphrópunum eins og „við erum kristin þjóð?“ og „Ísland fyrir Íslendinga“ svo eitthvað sé nefnt.

Þessa frasa má heyra reglulega og því miður allt of oft: „Við erum kristin þjóð“ heyrist t.d. þegar gerð er krafa um kristilegt skólastarf í stað skólastarfs fyrir alla, burtséð frá trúarbrögðum og lífsskoðunum. Og síðan er sagt: „en það skaðast enginn á því að heyra boðskap trúarinnar”. Á móti má spyrja hvernig væri skólastarf í landinu ef allt væri leyfilegt sem ekki er beinlínis skaðlegt? Vissulega verður enginn fyrir skaða af því að þurfa að taka þátt í trúarsiðum annarra gegn vilja sínum. En við skulum ekki meta lífið eftir mælikvörðum skaðleysis og skaðsemi og því síður skulum við vega og meta gæði skólastarfs út frá þesskonar mælikvörðum. Það er margt sem við gætum gert í skólum landsins og skaðar börnin ekki, en hvarflar samt ekki að okkur að gera.

Fyrr á þessu ári sendi menntamálaráðuneytið frá sér viðmiðunarreglur um það hvernig samskiptum skóla og trú – og lífsskoðunarfélaga skuli háttað. Þar var stigið skref í rétta átt til fjölmenningarlegs skólastarfs. Þar kemur m.a. fram að eftir fremsta megni skuli forðast að setja nemendur og foreldra þeirra í þá stöðu að þurfa að gera grein fyrir trúar- eða lífsskoðunum sínum. Með því að viðurkenna að trúar- og lífsskoðanir séu einkamál fólks en ekki eitthvað sem skiptir máli í skólastarfi er stigið heillaríkt skref í skólamálum á Íslandi í þá veru að í öllu skólastarfi geti allir tekið þátt burtséð frá trúar- eða lífsskoðunum. Skólar landsins eiga að sameina fólk en ekki sundra.

“Ísland fyrir íslendinga” er einnig frasi sem heyrst hefur allt of oft í samfélagi okkar á undanförnum árum. Þessi frasi heyrðist t.d. oft um það leyti er palestínskir flóttamenn settust að á Akranesi árið 2008. Nýverið gerðust þau jákvæðu tíðindi að flestir þeirra fengu íslenskan ríkisborgararétt. Mér verður stundum hugsað til þeirra sem vildu ekki veita þessum palestínsku fjölskyldum hjálparhönd. Hver skyldi vilji þeirra vera ef þeir sjálfir væru í sömu stöðu og flóttamennirnir voru í fyrir komuna til landsins? Það er stundum hollt að spyrja sig: “Hvað ef ég væri í sporum einhvers annars?”

Það er illa fyrir okkur komið ef við erum svo sjálfsupptekin og eigingjörn að við getum ekki rétt örfáum einstaklingum sem búa við gríðarlega neyð dálitla hjálparhönd.

Þessi skelfilega eigingirni og þetta sorglega verðmætamat birtist með mjög svo áberandi hætti í sjónvarpsfréttum nýverið. Í einni frétt var verið að greina frá lækkun framlags Íslendinga til þróunarhjálpar. Greint var frá því að ákvörðun þessi myndi bitna á ýmsum grunnþörfum sem unnið hefur verið að erlendis s.s. vinnu við neysluvatn, skóla og heilsugæslu. Það er sorglegra en tárum taki að í næstu frétt á eftir, fréttinni á eftir þeirri sem fjallaði um erfiðleika fátæks fólks við að verða sér úti um neysluvatn kom frétt um vandamál á norðurlandi, ef vandamál skyldi kalla. Vandamálið á sér stað í sundlauginni á Akureyri en þar er umdeilt hvort verja skuli verulegum fjármunum í byggingu nýrrar vatnsrennibrautar.

Það verður ekki annað sagt en að þau eru misjöfn vandamálin sem jarðarbúar þurfa að takast á við. Á meðan við Íslendingar sendum þau skilaboð til umheimsins að vegna fjárhagsvandræða hér innanlands sé ekki lengur hægt að aðstoða fólk við að verða sér úti um neysluvatn, vatn til þess að halda lífi er mögulegt að byggja nýja vatnsrennibraut.

Líklega hefur fólk einhvern tímann skammast sín fyrir minni sakir en þetta.

Eins og fram kom í auglýsingum þessarar útvarpsstöðvar er hér um húmaníska hugvekju að ræða. En hvað er átt við með því? Hvað felst í húmanismanum og hvaða erindi á hann í nútímasamfélagi?

Húmanisminn hefur sem viðfangsefni sitt manninn, umhverfi hans og lífsskilyrði og það er ekki ofsagt að í raun er lífið sjálft viðfangsefni húmanismans. Meginþættir húmanismans eru gagnrýnin hugsun, rökræðan, siðferðileg heilindi, mannréttindi og hið góða líf.

Það er ekki tóm til þess að ræða alla þessa þætti hér en mig langar til þess að vekja athygli á mikilvægi tveggja þeirra, annarsvegar þess að hugsa gagnrýnið og hinsvegar mikilvægi siðferðilegra heilinda.

Árið 1784 birti heimspekingurinn Immanuel Kant tímamótagrein sem kallaðist „Svar við spurningunni: Hvað er upplýsing?“ Í grein þessari brýnir Kant fyrir fólki mikilvægi þess að hugsa gagnrýnið og sjálfstætt. Hann segir m.a. „… hafðu hugrekki til þess að nota þitt eigið hyggjuvit!“ Og síðar segir Kant: „Það er svo þægilegt að vera ósjálfráða. Ef ég á bók sem hefur vit fyrir mér, sálusorgara sem tekur á sig samviskukvalir mínar, lækni sem ákveður matarræði mitt o.s.frv., þá þarf ég vitanlega ekkert að leggja mig fram sjálfur. Ég þarf ekki að hugsa, ef ég get borgað …“

Það er ekki bara að þægindahyggjan sé ástæða þess að skortur sé á virkri og gagnrýninni hugsun að mati Kants heldur einnig boð þeirra sem fara með völdin. Hann segir eftirfarandi kveða við úr öllum áttum: „„rökræðið ekki.“ Liðsforinginn segir: „rökræðið ekki, heldur gerið æfingarnar.“ Fjármálaráðherrann segir: „rökræðið ekki, heldur borgið.“ Presturinn segir: „rökræðið ekki, heldur trúið,““

Með húmanismanum er lagt á brattann í baráttunni gegn þessari „leti og ragmennsku“ sem bælir niður gagnrýna hugsun og rökræðu, svo vísað sé til orða Kants annars staðar í textanum.

Íslendingar hafa ekki farið varhluta af þessum skorti á gagnrýninni hugsun. Skemmst er að minnast bankahrunsins árið 2008, en í Viðauka 1 við skýrslu Rannsóknarnefndar Alþingis kemur fram að ein af orsökum falls bankanna var skortur á gagnrýninni hugsun.

Þó umfjöllun um bankahrunið og þann skort á gagnrýninni hugsun sem átti sér stað þá hafi verið fyrirferðarmikil, er ekki hægt að líta fram hjá ýmsum öðrum málum sem fjölmiðlar bera á borð fyrir almenning gagnrýnislaust á degi hverjum. Ósjaldan er gert mikið úr fréttum af álfum, draugum, huldufólki, geimverum og fólki sem telur að skottulækningar taki fram hefðbundinni læknisfræði, sem byggir á vísindum, að ógleymdum guði og trúarlegum „kraftaverkum“. Öllu þessu er síðan teflt fram eins og hverri annarri óyggjandi staðreynd án nokkurrar gagnrýninnar ígrundunar.

Siðfræðin og siðferðileg heilindi eru húmanismanum afar mikilvæg. Á degi hverjum megum við eiga von á því að eitthvað sem orkar tvímælis siðferðilega verði á vegi okkar. Ekki þarf annað en að skoða fjölmiðla til að komast að því að stór hluti daglegs lífs felst í því að fást við siðferði. Samskipti okkar við annað fólk, lífsstíll okkar, viðhorf og afstaðan til eigin lífs og annarra hafa siðferðilegt inntak sem við komumst ekki hjá að taka afstöðu til.

Það er útbreiddur misskilningur að gott siðferði hafi eitthvað með guð og boð hans og bönn að gera. Það þarf engan guð til þess að gera sér grein fyrir góðu siðferði og slæmu. Siðferðinu hefur verið svipað til tungumálsins. Við tjáum okkur með tungumáli, en gerum það misvel og erum misjafnlega vel að okkur í málfræði. Svipuðu máli gegnir um siðferðið. Siðferðið er ekki ósvipað tungumálinu að því leyti að það má alltaf bæta og fegra og reglurnar sem farið er eftir eru ekki alltaf skýrar.

Breski heimspekingurinn John Stuart Mill hélt því fram að siðferðilegur styrkur ætti það sammerkt með vöðvastyrk að eflast aðeins við þjálfun. Hvort sem siðferðinu er líkt við tungumál eða vöðvastyrk þá er ljóst að siðferðið má ávallt bæta, og þjálfa má viðbrögð við siðferðisvanda með markvissri ígrundun og rökræðum.

Stundum er því haldið fram að siðferðið sé smekksatriði hvers og eins og engan veginn sé hægt að segja til um það hver hafi rétt fyrir sér þegar um siðferðileg álitamál er að ræða. Siðferðið er alls ekki smekksatriði heldur eru til gildi sem eru sammannleg. Án þessara sammannlegu gilda væri samfélag manna afskaplega dapurlegt. Það er einmitt á slíkum gildum sem mannréttindin eru byggð á. Baráttan fyrir mannréttindum er ein meginbaráttan sem húmanistar um allan heim heyja. Sjónarmið húmanista endurspeglast einkar vel í Mannréttindayfirlýsingu Sameinuðu þjóðanna frá árinu 1948, samanber fyrstu tvær greinarnar: „Allir eru bornir frjálsir og jafnir. Allir eru gæddir skynsemi og samvisku og við eigum að koma fram hvert við annað af virðingu.“ Og: „Allir hafa sömu réttindi óháð kynþætti, litarhætti, kynferði, tungu, trú, stjórnmálaskoðunum eða öðrum skoðunum.“

Ágætu hlustendur.

Stjórn Siðmenntar þakkar kærlega fyrir það tækifæri að hafa fengið að ávarpa ykkur á þessari stundu og óskar ykkur öllum gleðilegra jóla og farsældar á nýju ári.

-Jóhann Björnsson, heimspekingur.

Á árinu sem nú er að líða hafa miklar breytingar átt sér stað hjá athafnaþjónustu Siðmenntar.  Þann 3. maí síðastliðinn fékk félagið lögskráningu sem lífsskoðunarfélag hjá Innanríkisráðuneytinu og með því þann rétt að athafnarstjórar þess gátu gefið saman hjónaefni í hjónaband á lögformlegan máta.Gifting við Gróttu

Við þetta varð sprenging í beiðnum um giftingar og nú í lok árs hafa athafnarstjórar Siðmenntar gefið saman 36 pör, þar af 33 lögformlega.  Síðustu tvær gifingarnar fóru einmitt fram í dag gamlársdag.  Þetta er meira en 300% aukning frá í fyrra þegar félagið gaf saman 11 pör eftir að þau höfðu leitað til sýslumanns með lögformlega hlutann.

Einnig var áframhaldandi aukning á öðrum athöfnum og samanlagt urðu þær 79 í ár en voru 43 í fyrra.  Æ fleiri leita til félagsins með útfarir því að óháð aðild fólks í trú- eða lífsskoðunarfélag segist það “ekki vilja prest” og fær því veraldlega útför hjá Siðmennt.  Æ fleiri vita nú af þessum möguleika.

Í fyrra gaf félagið saman samkynhneigðar konur í flottri athöfn í Grand Hotel og í ár við vetrarsólstöður gaf athafnarstjóri frá Siðmennt saman samkynhneigað menn í sólarlaginu kl 15:20 úti á Gróttu.  Það voru menn frá Ástralíu og því hefðu þeir vart getað ferðast lengra til að fá að gifta sig.

Félagið hefur fengið sjö nýja athafnarstjóra til liðs við sig eftir athafnarstjóranám í haust og á nú að skipa 20 manns sem munu taka við hinu aukna álagi sem við búumst fastlega við á nýju ári.

Þann 1. janúar tekur gildi ný verðskrá fyrir athafnir.  Nafngjöf kostar kr. 14.500, gifting kr 28.500 og hlutur beiðanda í útför kr. 17.000. –  Viðbótargjöld vegna ferða umfram 30 km geta átt við.

Fyrir hönd athafnaþjónustu Siðmenntar þökkum við athafnarstjórar félagsins og undirritaður umsjónarmaður fyrir fyrir frábærar viðtökur og hlýjar samverustundir á árinu sem nú er senn liðið og óskum ykkur gleðilegs nýs árs.  Það er með tilhlökkun sem við nætum nýju ári, 2014 og vonum að góðu stundirnar við athafnir ykkar verði sem flestar og áfram ríkulegar af gæðum.

Svanur Sigurbjörnsson

bilde

bildeNýverið birtist í dagblaði viðtal við móður nemanda í grunnskóla. Móðirin gerði athugasemd við að barnið hennar hefði ekki fengið þá kennslu sem því bar á meðan meirihluti árgangsins fór í fermingarfræðsluferð á vegum kirkjunnar. Hér er ekki um nýjar fréttir að ræða. Grunnskólar hafa allt of oft fórnað fagmennskunni með þessum hætti. Börn sem ekki tilheyra stærsta trúfélaginu hafa allt of oft þurft að mæta afgangi í grunnskólum landsins, grunnskólum sem lögum samkvæmt eiga að vera fyrir alla.

Lesa áfram ...

thjodskra

Kæru vinir Siðmenntar! Við í Siðmennt mælum með því að þau ykkar sem aðhyllist lífssýn manngildis án trúar á æðri mátt og viljið styðja við menningu fjölskylda í þá veru, skráið ykkur í Siðmennt – Félag siðrænna húmanista á Íslandi í dag eða á morgun (rafrænt).

Ástæðan fyrir asanum er sú að það er mikilvægt að skrá sig fyrir 1. des. því að þá er árið gert upp og fjöldinn sem þá er thjodskrakominn gildir sem grunnur fyrir sóknargjöldum til félagsins og verður opinber félagatala fyrir árið 2013.

Þetta er fyrsta ár Siðmenntar í skráningunni hjá Þjóðskrá og það skiptir miklu máli að fólk sem deilir lífssýn með félaginu skrái sig í stað þess að vera utan trúfélaga eða innan trúfélags sem það á takmarkaða samleið með.  (Frá 2009 nýtur HÍ ekki lengur sóknargjalda þeirra sem eru skráðir “utan trúfélaga”).

Mikilvægt er einnig að vekja athygli vina og fjölskyldufólks, 16 ára og eldri, á þessu deili það sömu lífssýn. Sameinuð stöndum við fastar og betur!

Siðmennt er mikilvægt félag sem þarf allan þann stuðning sem fólk húmanískrar lífssýnar hefur tök á að veita því. Aðildin sjálf að félaginu er mikilvægust, ekki síst til að sýna samstöðu í fjöldanum sem skráðir eru.

Í dag föstudagurinn 29. nóvember er síðasti dagurinn til að fara með útfyllt skráningarform í Þjóðskrá, Borgartúni 21, Rvk. (opið til 15:30). Hafa þarf með sér skilríki.

EINFALDARI RAFRÆN SKRÁNING:

Nú þarf ekki lengur að fylla út eyðublaðið (A-280 á Þjóðskrá) heldur er nóg að byrja á:

A: Lykilorð sem kallast Íslykillinn á www.island.is

netskil

Þegar maður er kominn með Íslykilinn (aðgangsorðið) er nóg að

B: Smella á þennan hlekk: https://innskraning.island.is/?id=afgreidsla.skra.is

Setja þar inn kennitölu og Íslykilinn og smella á “Staðfesta”

Þá flyst maður yfir á síðu í Þjóðskrá þar sem hægt er að ljúka skráningunni með því að velja “Siðmennt” í vallistanum og staðfesta.

—-

Ef að það gengur illa að skrá sig rafrænt má prenta út formið og senda póst á sidmennt@sidmennt.is og biðja um að formið verði sótt eftir útfyllingu. Fulltrúi frá stjórn Siðmenntar kemur og sækir. Þetta er endaspretturinn! Það verður spennandi að vita hversu stór hópurinn verður 1. des.

Komið hefur upp spurningin: Hver er munurinn á því að vera skráður í Siðmennt og að vera ekki skráður í neitt, það er, utan trú- og lífsskoðunarfélaga?

Svarið getur verið m.a. á þennan máta:

Munurinn er sá að með skráningu í Siðmennt er maður á virkan hátt að styðja við félag sem með jákvæðri afstöðu (með yfirlýsingunni “ég er” í stað þess að segja bara “ég er ekki”) stendur að uppbyggingu valkosta, þjónustu og aðstöðu fyrir trúlaust fólk og fólk sem vill athafnir og fræðslustarf um siðferði á sammannlegum grunni. Einnig má líkja því að vera “utan trúfélags” sem eins konar hlutleysisgír en að vera í Siðmennt að þora að gefa í þangað sem maður vill fara.

FRÉTTATILKYNNING

Í ræðu Hönnu Birnu Kristjánsdóttur, innanríkisráðherra, á kirkjuþingi kennir ýmissa grasa sem stjórn Siðmenntar vill bregðast við.

Ráðherra gerir að umtalsefni reglur Reykjavíkurborgar, Hafnarfjarðar og Kópavogsbæjar um samskipti skóla við trú- og lífsskoðunarfélög. Ráðherra tjáir þá skoðun sína að hún telji réttlátt að trúboð sé stundað í opinberum skólum með dreifingu trúarrita, heimsóknum trúfélaga í skóla og kirkjuheimsóknum skólabarna. Að auki telur ráðherra í lagi að skólabörn þylji faðir vorið.

Reyndar fellur ráðherrann í þá gryfju að segja þetta vera í lagi þar sem enginn skaðist af því en einnig að það hljóti að vera mótvægi við skaða barna vegna óhefts aðgangs barna að netinu.

Fyrst af öllu þá eru skólar sem reknir eru fyrir opinbert fé ekki vettvangur trúfélaga. Skólar eiga að virða lífsskoðun allra og vera óháðir þegar kemur að slíkum málum. Foreldrar eiga að geta treyst því að skólarnir séu ekki leikvöllur trúfélaga né heldur að þeir þurfi stöðugt að gefa upp lífsskoðun sína. Hætta er á að slíkt ástand leiði af sér einelti og vanlíðan barna. Trúar- og lífsskoðun er einkamál hvers og eins.

Þar sem ráðherra notar Gídeon félagið sem dæmi um saklausa iðju þá er það að dreifa trúarritum skýrasta dæmið um trúboð sem ekki á heima innan veggja opinberra stofnanna. Að nota rök um skaða barna vegna netnotkunar til þess að réttlæta trúboð í skólum er í versta falli smjörklípa.

Siðmennt vill í þessu sambandi benda á að það er á ábyrgð foreldra að sjá um trúaruppeldi barna sinna en ekki hlutverk skólakerfisins. Kirkjur eru víða og sinna öflugu barnastarfi á sínum forsendum Þangað eiga þeir foreldrar að leita en ekki gera kröfu um að aðrir sjái um það fyrir sig.

Siðmennt gerir kröfu um að þingmenn og ráðherrar virði mannréttindi allra þegna landsins en geri ekki upp á milli lífsskoðana og hygli einni ákveðinni trú jafnvel þó þeir hafi kristna lífsskoðun sjálfir.

Fyrir hönd stjórnar Siðmenntar
Bjarni Jónsson, varaformaður

17.11.2013

Kynningarfundur BF 2014

Kynningarfundur BF 2014Kynningarfundur um borgaralega fermingu verðu haldinn í stóra salnum í Háskólabíó á laugardaginn 16. nóvember klukkan 11.

IMG_7996

Yfir 250 ungmenni hafa þegar skráð sig í borgaralega fermingu Siðmenntar 2014

Meira en tvöföldun aðsóknar á 5 árum og þreföldun á 10 árum 

IMG_6114Fjöldi skráninga í borgaralega fermingu Siðmenntar stefnir í enn eitt metið! Nú þegar hafa yfir 250 ungmenni skráð sig en 209 fermdust borgaralega árið 2013 og 214 á árinu þar áður. Enn eru fjórar vikur þar til skráningartíma lýkur og ef fram fer sem horfir er líklegt að um 270 ungmenni fermist á vegum Siðmenntar árið 2014 en það er þriðjungs aukning á milli ára. Um 6% ungmenna á fermingaraldri kjósa athafnir félagsins.

Lesa áfram ...

Pétur Halldórsson

Húmanistaviðurkenning Siðmenntar 29. okt. 2013

Komið þið sæl og þakka ykkur hjartanlega fyrir að koma hingað í dag til að gleðjast með okkur og verðlaunahöfum okkar. Fyrir 9 árum tók stjórn Siðmenntar ákvörðun um að veita árlega Húmanistaviðurkenningu. Einstaklingar, félagasamtök eða aðrir sem hafa lagt talsvert af mörkum í þágu mannréttinda á Íslandi eiga möguleika á að hljóta viðurkenninguna. Aðilar sem hafa fengið húmanistaviðurkenningu Siðmenntar hingað til eru Samtökin ’78, Ragnar Aðalsteinsson, Tatjana Latinovic, Rauði Kross Íslands, Alþjóðahús, Hörður Torfason, Páll Óskar Hjálmtýsson, og í fyrra  þrír aðilar sem allir starfa við að fræða almenning um og vekja athygli á afleiðingum eineltis: Liðsmenn Jerico, Viðar Freyr Guðmundsson og Gunnar Halldór Magnússon Diego.

Lesa áfram ...


Síða 3 af 4012345678910111213...203040...Elst »

Login