Siðmenntarblogg

Nýjustu fréttir frá Siðmennt

Húmanistar ofsóttir í sjö löndum

Í árlegri skýrslu IHEU, Alþjóðasamtaka siðrænna húmanista sem Siðmennt er aðili að, kemur fram að í sjö löndum eru stundaðar kerfisbundnar ofsóknir á hendur húmanistum.

Í 85 löndum eru eitt eða fleiri atriði af alvarlegri mismunun á gagnvart trúleysingjum. Það á t.d. við um lög um guðlast þar sem viðurlög er fangelsisvist, kennsla í bókstafstrú í opinberum skólum og ákvæði um dómstóla byggða á trúarkenningum sem meðhöndla réttindi fólks.

Í skýrslunni kemur fram að í 12 ríkjum er dauðarefsing við að afneita eða skipta um trú.

Sífellt fleiri einstaklingar í Saudi-Arabíu, Pakistan eða Afganistan tala opinskátt um að þeir séu húmanistar þrátt fyrir stöðuga ógn sem þeim stafar af morðhótunum.

IHEU hvetja alla til að fordæma ofsóknir á hendur húmanistum og öðrum trúleysingjum og leggja baráttunni lið bæði með því að mótmæla þeim en einnig með framlögum í sérstakt átak IHEU.

https://www.gofundme.com/protect-humanists-at-risk

Ekki minnst á aðskilnað ríkis og kirkju

Í stjórnarsáttmála nýrrar ríkisstjórnar er ekki stakt orð um aðskilnað ríkis og kirkju. Þrátt fyrir að Sjálfstæðisflokkurinn, VG, Samfylkingin, Píratar og Viðreisn með samtals 44 þingmenn af 63 styðja aðskilnað. Eini flokkurinn sem lýst hefur yfir andstöðu við aðskilnað er Framsóknarflokkurinn með 8 þingmenn. Ekki liggur fyrir afstaða Flokk fólksins eða Miðflokksins (samtals 11 þingmenn).

Það eru veruleg vonbrigði.

Mannréttindi láta almennt lítið fara fyrir sér í sáttmálanum. Vissulega er kafli um jafnréttismál og annar um lýðræði auk þess sem tæpt er á réttindum nokkurra hópa í kafla um velferðarmál.

Tvisvar er minnst á mannréttindi en aðeins í samhengi við alþjóðastörf.

Það er von Siðmenntar að samstaða meðal þingmanna leiði okkur nær aðskilnaði ríkis og kirkju á kjörtímabilinu.

Ástráður hlaut fræðsluviðurkenningu Siðmenntar

Stjórn Ástráðs veitti viðurkenningunni viðtöku. Frá vinstri: Þórdís Ylfa Viðarsdóttir varaformaður Ástráðs, Gísli Gíslason gjaldkeri, Arna Kristín Andrésdóttir formaður og Jóhann Björnsson formaður Siðmenntar.

 

Ágæta samkoma,

Ég heiti Arna Kristín og er formaður Ástráðs – kynfræðslufélags læknanema.

Ég vil byrja á því að þakka kærlega fyrir þessa viðurkenningu fyrir hönd Ástráðs.

Félagið var stofnað árið 1998 og hefur síðan þá farið í framhaldsskólana á landinu og kennt þar kynfræðslu á jafningjagrundvelli. Síðustu ár hefur okkur tekist að fara í alla framhaldsskóla landsins! Félagið fer einnig í grunnskóla og félagsmiðstöðvar og fræðir þar nemendur á unglingastigi. Ástráður hefur það að markmiði að fækka kynsjúkdómum og ótímabærum þungunum og leggur ríkulega áherslu á sjálfsvirðingu, samskipti, samþykki, kynhneigðir og kynheilbrigði.

Félagið byggir eingöngu á velvild og sjálfboðavinnu læknanema. Kennslan er mikilvæg bæði fyrir framhaldsskólanemendur og læknanema. Framhaldsskólanemendur fá hér gríðarlega mikilvæga kynfræðslu sem er í algjöru lágmarki á Íslandi og þá fá læknanemar tækifæri til þess að læra að tala opinskátt um kynlíf, kynfæri, kynhneigðir og fleira.

Auk fyrirlestrana sinnir Ástráður nokkrum öðrum verkefnum. Til að mynda höldum við úti pósthólfi sem allir geta sent spurningar á og fengið svör undir trúnaði. Á heimasíðunni okkar astradur.is má finna ýmsan fróðleik en í haust höfum við unnið að uppfærslu hennar og ný síða fer vonandi í loftið nú í nóvember. Undanfarin ár hafa svo nokkrir röskir Ástráðsliðar mætt á stórar hátíðir líkt og Þjóðhátíð í Eyjum og Menningarnótt og dreift þar smokkum.

Ástráður vinnur því mjög mikilvægt starf hér á landi sem að við í Ástráði erum virkilega stolt og hreykin af. Þess vegna tökum við á móti þessari viðurkenningu með miklu þakklæti og hlökkum til þess að halda áfram að fræða unga fólkið í landinu!

Takk fyrir!

Höldum áfram að hafa hátt

Óformlegur hópur brotaþola kynferðisofbeldis og fjölskyldur þeirra – #höfum hátt – hlaut Húmanistaviðurkenningu Siðmenntar 2017. Við það tilefni flutti Bergur Þór Ingólfsson ávarp fyrir hönd hópsins sem hér birtist.

Bergur Þór Ingólfsson

Fyrir hönd allra sem hafa haft hátt þiggjum við auðmjúklega þessa viðurkenningu.  Við vitum ekki almennilega hversu mörg við erum sem viðurkenninguna hljótum.   Við vitum ekki hve stór við erum.    Við vitum ekki ekki  einusinni hvort við erum stór.  Þess vegna skiptir þessi viðurkenning okkur miklu máli.  Við vitum nefnilega að við vorum smá.  Við vitum að við vorum lítil og óttaslegin.  Við munum smæð okkar þegar við bárum harminn í hljóði.  Við þökkum Siðmennt fyrir að stilla sér upp við hlið okkar með því að veita okkur Húmanistaviðurkenningu sína.

Við lögðum af stað án mótaðrar hugmyndafræði.  Án stefnuyfirlýsingar.  Það eina sem við höfðum var viðbragð við því að eitthvað var skakkt.  Eitthvað var skelfilega rangt.  –  Manni, sem nýtt hafði sér yfirburðastöðu sína til að níðast á þeim okkar sem minnst máttu sín, og missti stöðu sína fyrir brotið, var færð sú yfirburðastaða á ný af öllum æðstu embættum landsins.

Barnið sem talaði í gegnum munn 26 ára gamallar konu sagði:  „Ég get ekki þagað.  Ég verð að segja eitthvað.  Það er komið nóg.  Höfum hátt.“  Þetta hlaut einróma samþykki með öllum greiddum atkvæðum.  Þetta varð að stefnuyfirlýsingu okkar.  Hugmyndafræðin var sannleikurinn.  Einlægni og heiðarleiki voru okkar einu herbrögð:   „Segjum söguna eins og við upplifðum hana og spyrjum spurninga.“

Raddirnar urðu fleiri.  Einraddað.  Tvíraddað.  Þríraddað.  Fjórraddað.  Kór.  Fólk allstaðar að tók undir.  Ókunnugt fólk.  Vinir.  Fólk sem hafði upplifað það sama.  Fólk með samlíðan.  Fólk sem átti börn.  Fólk sem átti ekki börn.  Öll með einni rödd sem hafði hátt.  Stúlkurnar stóðu fremstar, stoltar og keikar með sinn sanna tón.

Lagið var bæði fornt og nýtt.  Það hafði gengið frá konu til konu í gegnum aldirnar.  Söngur um ofbeldi, kúgun og óréttlæti.  Aftur og aftur hefur hann verið þaggaður niður.  Reynt hefur verið að strika út nóturnar.   Afbaka lagið.  En söngurinn mun halda áfram að hljóma.  Hann er ekki lengur feiminn og ósjálfbjarga.  Hið harmræna ljóð skal verða að sigursöng.  Óður til gleði og frelsis.  Hann mun ekki þagna.

Kathrine Switzer var fyrsta konan sem hljóp maraþon sem skráður keppandi með keppnisnúmer.  Það var í  Boston-maraþoninu árið 1967. Konum var þá bannað að taka þátt í hlaupinu, en Switzer skráði sig undir nafninu „K. V. Switzer“ og tók hvergi fram kyn sitt. Hún var tvítug.

Önnur kona, Bobbi Gibb, hafði hlaupið í Boston árið áður. Hún skráði sig þó ekki, heldur faldi sig í runnum við upphaf hlaupsins og laumaði sér inn í karlahópinn. Hún hljóp á tímanum 03:21:40 en fékk það hvergi skráð, þar sem hún var ekki gildur keppandi.

Kathrine Switzer hafði hlaupið rúma sex kílómetra þegar skipuleggjandi hlaupsins, Jock Semple, kom auga á hana innan um aðra hlaupara.   Að sjá konu í hlaupinu virðist hafa fyllt hann ævareiði. Hann stökk út á veginn og þreif í Switzer, hrópandi: „Hypjaðu þig úr hlaupinu mínu og komdu með þetta númer!“

Aðrir keppendur komu Switzer til hjálpar og snéru Semple niður. Hún hélt áfram að hlaupa og kom að lokum í mark á tímanum fjórir tímar og tuttugu mínútur.

Fimm árum síðar, 1972, var konum loks leyft að taka þátt í Boston-maraþoninu.

Hvort sem við erum að tala, syngja dansa eða hlaupa.  Gefumst ekki upp.  Höldum áfram.  Leggjum við eyrun.  Stöðvum ofbeldi.   komum í veg fyrir einangrun. Vörpum ljósi á kúgun og leyndarhyggju.  Réttum hjálparhönd til þeirra sem minna mega sín.

Fyrir hönd alla þeirra sem hafa látið í sér heyra þökkum við fyrir siðurkenninguna.  Höfum hátt.

 

Leita

Siðmennt er skráð lífsskoðunarfélag.

Ef þú ert húmanisti eða trúlaus og vilt styðja Siðmennt, félags siðrænna húmanista á Íslandi, þá hvetjum við þig til að skrá þig í Siðmennt hjá Þjóðskrá.

Skráðu þig í Siðmennt!

Siðmennt

Félag siðrænna húmanista
Um Siðmennt