Löngum hefur mönnum tekist að halda fram allskyns vitleysu með tilvísun í eitthvað sem kallað hefur verið “vilji guðs”. Ekki átta ég mig á hver þessi vilji er nákvæmlega, enda hefur guð, mér vitanlega ekki komið fram og tjáð sig skýrt og og skorinort um vilja sinn. Líklega er það vegna þess að guð er að öllum líkindum ekki til sem sjálfstætt fyrirbæri fyrir utan hugmyndaflug mannfólksins. Guð og hugsanlegur vilji hans er því væntanlega bara heilabrot mannanna sem þeir hafa síðan farið að trúa á. En þessi heilabrot sem sumir kalla “vilja guðs” er sí og æ að verki í nútmímasamfélögum og eru afleiðingarnar ekki allar þær æskilegustu.

Kristnitökuhátíðin síðastliðið sumar gekk ekki þrautalaust fyrir sig. Ekki vantaði glæsileikann og góða veðrið, en það var eitthvað sem ekki var eins og til var ætlast. Þátttaka almennings var ekki sú sem búist hafði verið við. Ein helsta skýringin sem gefin hefur verið á dræmri þátttöku er einkum í þeim anda að þjóðin sé fúl og nísk. Og enn herja timburmenn á stuðningsmenn kristnitökuhátíðarinnar.